Başlığı unuttum ama içinde yine eğlence var

Başlığı unutsam da içeriğini tabii ki biliyorum. Merak etmeyin yine ben, yine eğlence, yine saçmalık. Açıkçası yine güleceğiniz ama halimize de ağlayacağınız bir yazı. Artık konuya tekrardan nasıl gireyim desem desem, iyice konu kopacak valla. Bir kaç yaz öncesinde S ve benim Antalya maceralarımızın en korku filmi tadındaki sahnelerinde kalmıştım. Zaten bu hiç değişmez kuraldır ya 'biraz çatlak bir arkadaşınız varsa sizin ne kadar kendinizi güvence altına almanız pek önemli olmaz'. Aslında büyüklerin dedikleri 'bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim' mantığı buradan çıkıyordur belki de. İşte o yüzden ben de bir kaç sene önce o Antalya tatili gecesi yarasadan korkan S yüzünden evde uyumak varken, kurt, köpek dolu olan hatta daha kötüsü itin kopuğun dolaştığı taaa bayır başlarındaki site de, sokakta kalmış kedi gibi üç buçuk atıyordum. Diğer yazı da Allah'tan özür dileme merasimimi tamamladığımı da söylemiştim. Aklıma gelen tek kötü şey tecavüzdü o an. Neden öyleydi bilmem ama arkamızdan kurt köpeği koşturup, bizi parçalar falan diye düşüneceğimize oradan geçen it kopuklardan biri bize tecavüz eder korkusu sarmıştı beni. Genelde kızlarında gece sokakta tek başlarına olduklarında, sokakta yalnız yürüdüklerinde ve daha kötüsü iki kız gece sokakta olduklarında korkulan en büyük senaryo budur yani. O an bizi köpek k*çımızdan ısırsa "oh be en azından tecavüze uğramadık, yaşasııın!" diye bile sevinebiliriz. Gerçi köpek tecavüz etse o ekstra en en kötü senaryo ya, neyse. Allahtan ikisi de olmadı. Karşımızdan karanlıklar içinde gelen iki erkek karşı komşumuzmuş meğerse. Bizi sokakta kaldık sanmışlar. O an bile içimden nasıl gülmüştüm var yaaa. Adamlar bizi sokakta kaldık sanmışlar biz, yarasa bizi yemesin diye gül gibi evimizi bırakıp çıkmıştık sokağa. Neden? Çünkü bize rahat batmıştı. Çünkü evde b*k vardı. Çünkü biz tam da gece yarısı sokakta kalmış kızın dramından daha dramatik bir nedenden sokaktaydık: balkonda yarasa var! S, ah S dua etsin en yakın arkadaşım. Yoksa hiç bir güç beni mis gibi ev+klima+icetea limon üçlümden ayırıp doğru düzgün bilmediğim şehirde ıssız sokakta sabahlatamazdı. Biz oğlanlara durumu anlatınca elbette başta kahkahalarla güldüler. Ne kahkahası be, resmen k*çlarıyla gülmüşlerdir. Ama işin garibi biz de güldük. Hem salak, hem utanmazız. Böyle de mallık yaptık işte. Bu iki oğlan kısa sürede arkadaşlarımız oldular. İkisi de aslında Almanya'da yaşıyorlarmış. Zaten kuzenlermiş bunlar. Ama ne yalan söyleyeyim isimlerini hatırlamıyorum. Gerçi S sayesinde, Ç'denen çocuğu unutamazdım da neyse. Biz sokakta yatacağız diye aslında hiç bir şey yapmasakta psikolojik baskı yapmış gibi tabii ki çocukları da göndermedik uyumaya evlerine. Yani bize göre hava hoştu tabii de, onlar gitmedi. Düşününce iki kız, gece saat üç ve ıssız bir site. Ben erkek olsam ben de gitmezdim tabii. Belki giderdim, uyku denen mükemmel bir şey var sonuçta. Ben de bazen böyle odun oluyorum işte. Neyse bizim yeni kankilerle taa caddenin ilerisinde kalan beyzinlikten cips ve kola aldık. "Allahım zaten acıkmıştım, en azından karnımız doydu, buna da şükür" diye sevindim.


Biz bu kankilerle öyle bir muhabbeti kurduk ki, tam da mekanın üstünde in cin muhabbetleri bile olmuştu. Hatta yetmedi çocuklar bize siteyle ilgili garip olaylar anlattı. Seni kessin be o oduncu!
Almanya da akıl hastalarının yüzde sekseni cin gördüğünü falan söylerlermiş falan da böyle şeyler anlattılar. Valla dinlerken bir korku filminin özetini dinliyormuşum gibi gelse de, muhabbet ortasında benim tuvaletimin gelmesi "İşte şimdi s*çtıkkk!" dedirtti bana. Ya kardeşim bana ne senin Alman'ının inlerinden, cinlerinden. Senin yüzünden çiş yapmaya gidemicem mi ben? Hay Allahım ya! Normal de hiç böyle şeylerden korkmayan, hatta bir gün cin gelirse korku filmlerindeki esas kızın yaptığı gibi cinle savaşayım diye düşünen, her korku filmini beğenmeyen ben, gece dörtte kap karanlık ıssız sokakta böyle hikayeler dinleyince resmen "çok beklediğim cin sakın şimdi gelme, hiç havamda değilim. Normalde alt ederdim de seni, şuan hiç hazır değilim" diye düşündüm resmen. "Hatta bu gece gelirsen s*çarım, resmen altıma ederdim" dedim. Allahım, tutuyorum yok, salamam, o da olmaz. Ne yapıcam, ne yapıcam derken S, malı beni kendisi sokağa sürüklediği yetmezmiş gibi, birde çişe benimle gelmedi. O an sırtımdan vurulmuşa döndüm. Yahu normalde zaten gel demem ama bu durum acil durum, kırmızı alarm. Ç'nin bahsettiği o hikayeler benim başıma da gelebilir yani. Hem gece, hem de tuvalet lan! Ben zaten şanssız bir insanım, kesin de başıma gelir yani. Ama o çişe benle gelmeyip, Ç ile biraz daha sohbet etmeyi seçti. En yakın arkadaşını böyle bir gece de yalnız bırakıyorsun ha, alacağın olsun S.  "Mezarıma gelme istemem, istemem, istemeeem!" diye İbrahim Tatlıses'e bağlayacaktım resmen. Gerçi işler yine kurduğum kötü senaryoyla biterse, benim de sonum mezardı ya neyse. Allahım bu genç yaşımda, hayata o kadar sıkı tutunmuşken, bırak ölmeyi ellili yaşlarımda alacağım gençleştirici kremlerin hesabını yaparken sonum tuvalette bilinmeyen bir varlık tarafından öldürülmek mi olacaktı. Vay ben başımı alıp nerelere gideeem? Ecelden kaçış olmaz dedim, gittim eve- açtım kapıyı. Önce bir kontrol ettim. Duvar kenarlarına baktım, malum. Görünürde bir şey yoktu.. Hemen koşup tuvalete gittim. Çişimi o kadar çok tutmuşum ki sanki tuta tutta vaizlenmiş. Sanırsın bir oturuşta sekiz şişe bira devirdim de idrar kesem de bira fıçısı oluşacak. Ama o kadar rahatladım ki, o an şu malum davetsiz misafir gelse "sen bile keyfimi kaçıramazsın şuan be birader" derim, o derece. İşimi bitirip, ellerimi yıkayıp tüydüm hemen tabii. Zaten o an yakalanmak çok daha kötü olurdu ama Allahtan sonum öyle olmadı, affetti beni her herhalde.


Geri döndüm muhabbet yine koyulaşmış. Zaten koyuydu da bu sefer yemek muhabbetine girmişler. Benim de en sevdiğim muhabbetlerin arasında yemek muhabbeti gelir. Böyle millet bir birine tattığı güzel lezzetleri anlatır, fikir alışverişi yaparlar, tarif falan verirler, üstüne karınları acıkır ama yiyemezler. Bayılırım yani!
O anda canımız çiğ  köfte çekti. Çünkü oradan açılmış konu, nasıl açıldıysa! Alman yemeklerini falan anlatıyorlar. Valla bana ne sizin Alman yemeklerinizden kardeşim, mis gibi çiğ köfte varken! Ama hayvan gibi canım çekti bee! Yalnız bu ikisinde sürekli bir muhabbet değiştirme durumu vardı. Almanların genelinde var mıdır bu bilmem de, abartısız sabaha kadar kırk konu değiştirmişlerdir. Arabalardan tutun da, futbola, danstan, politikaya kadar alakalı alakasız bir sürü konu hakkında konuştuk. İyi bir şey aslında bu. En azından konuştuğumuz insanlar beyni boş, salak salak sürekli gülen tipler değillerdi ama azıcık çeneleri düşüktü işte.
Gecenin sonunda, -gecenin sonu diyorum çünkü uyumadan gece bitti ve sabah oldu- ben o kadar yorulmuşum ve uykum geldi ki, bana ne ya yarasasından, cininden diye eve çıktım. Tabii bunda sabah olup, etrafın günlük güneşlik olmasının yüzde doksan dokuz nokta dokuz bir payı vardı. Çıktım eve uyudum, S'yi de bizim kankilere postaladım. Pişman değilim, şimdi olsa şimdi yaparım. Kız yüzünden on iki saat boyunca uyumamışım. Resmen yıllık fedakarlığımı köküne kadar yaptım yani.

Uyudum, uyandım, S geldi, ben pek kankilerimizle vedalaşamadım ama olsun artık. Garaja gittik, otobüse bindik ve Kuşadasına geri döndük. Bu tatilimizde böyle olaylı, molaylı, eğlenceli, dramlı geçti işte. Ha birde yeni tanışılan çenesi düşük kankilerle. Gerçi S için Ç hala daha sıradan bir tatil arkadaşı değil, bunu her zaman hissetmişimdir de. Ben o çocukları facebooktan da eklemedim, numaralarını da almadım, öyle kader de tanışmamız gereken iki çenesi düşük ama iyi kalplı arkadaşlardı onlar.