Ev kuşu B.

Şuan da güzel bir kahve olsaydı masamın üzerinde, ara da içseydim mesela ben onu... Oh mis! Evet, orucun başıma vurduğunun kanıtı. Gerçi derin düşünceler içerisindeyim sadece başıma da vurmadı ya, neyse.
Evet efendim, bence başlık bile her şeyi çok rahat açıklıyor: Ev kuşu oldum yahu, bir haftadır -belki de daha fazla- evden dışarı çıkmıyorum. Arkadaşlar çağırıyor, arıyor, mesaj atıyor aslında gitsem fena olmayacak diye düşünüyorum ama yok, sürekli bozup yaptığım babaanne topuz'um ve ben klima karşısında internette takılmayı ve arada da televizyona göz atmayı seçtik. Annem bile bu durumdan öyle şikayetçi ki, kadın yakında "kalk bakayım oradan, çökerttin be koltuğu, aaaaaa! Git, nerede gezersen gez" falan diyecek. Hayır, o sinyalleri ufaktan veriyor. "Bari evin etrafını turla, kasların kireçlenecek" diyerek, şakayla karışık veriyor mesajı. Tabii ben o kısmı "biraz daha dondurma koyayım mı?" diyerek öyle bir geçiştiriyorum ki, dondurmanın bittiğini ve doğal olarak koyacak dondurmanın da olmadığını  annemin bir bana, bir de dondurma kutusuna baktıktan sonraki cümlesiyle anlıyorum "Bence bir değil, iki turla" 
Geçenler de Hanzade'ye çağırdılar. Yalnız geçenler de ki tarihi maalesef bilmiyorum. Tatil de olmak böyle bir şey abi. Bunu iki sorudan çok rahat anlayabiliyoruz; 
1. "Günlerden ne?"
2. "Hangi gündü yaaa?" -Burada yüz öyle bir hal alır ki, sanırsın hafıza kaybı yaşıyorsun da, doğum gününü falan unuttun-
Şuan da bende o durumdayım ama hala daha ne zaman evden çıkacağımı bilmiyorum. Ama biraz daha çıkmazsam, teyzeler/nineler ile birlikte günlere, çay saatlerine falan giderim diye düşünüyorum. Durum o kadar vahimleşebilir ki "Seni oğluma alayım ben" diyen öz güveni hat safa da olan teyze dediğini yapabilir yani. O klasik lafın gerçek olması an meselesi şu günlerde. -Allah korusun ya.Allah yazdıysa, bozsun-
Ama yani bana "Hanzade'ye gelsene.Hepimiz buradayız" diye atılan mesaja, "tamam" yazıp, iftarda tıkınıp, tıkınıp gitmemem de ya yaşlandığımı gösteriyor, ya da ben başlangıcı küçük ama sonucu büyük olan bir psikoloji içindeyim. Gerçi hala fok balıklarının yalnızlığı ile ilgili espirileri yapmıyorum ama insan korkuyor yahu. Annem yakında benim için ciddi ciddi endişelenmeden bir an önce evden çıkmam gerek.
Hayır, önemli bir durumda olmadı ki benim depresyona, ya da bunalıma girmemi gerektirecek. Söz bana düşmez tabii, annem teşhisi koydu: "Üşengeç oldun kızım sen, üşengeççç!"
Haklı galiba ya. En son ne gün dışarı çıktığımı hatırlamıyorum, Allah yardımcın oldum abi, ne diyeyim?

Biraz da dinle.